Manuale Sacerdotum I. [antikvár]

I B. S. Cum tanta sit munerum sacerdotalium praestantia atque sanctitas-, ut nihil augustius, uihil sanctius ac divinius sub sole inveniatur, illud imprimis nobis curandum est, ut spiritu divino animati, tanta illa ministeria ea, qua par est, animi pietate ac reverentia, nec minore gravitate atque decentia externa tractemus. Quodsi desit vel ille pietatis sensus, vel exterior haec decentia actionisque gravitas, nec Deo debitus honor praestatur, nec fidelium aedificationi, consulitur. Spiritum autem ilium devotionis, quo ad sancta sánete religioseque tractanda animamur, continuo foveri et augeri necesse est, ne paulatim ac fere sensim sine sensu intepescat, vel omnino intereat, neve nos, omnino circumdati infirmitate, ab excelsis cogitationibus sacerdotum Altissimi prorsus degeneremus laboresque nostri in Ipsius vinea col-locati benedictione coelesti destituantur. Qua in re ut externis etiam subsidiis nos adiu-varet ecclesia, Spiritu sancto in omnibus ducta, minima maxima ad regulam exaequavit iis conditis legibus, quas negligere non minus coelesti ipsius sapientiae, quam maternae auctoritati iniuriosum foret. Ministri enim ab ecclesia constituti sumus; ideoque muneris nostri officia non ad arbitrium nostrum, verum ad normam legum ab ipsa conditarum pera-