Manuale Sacerdotum I-II. [antikvár]

I B. S. Cum tanta sit munerum sacerdotalium praestautia atque sanctitas, ut nihil augustius, nihil sanctius ac divinius sub sole inveuiatur, illud imprimis nobis curandum est, ut spiritu divino animati, tanta illa ministeria ea, qua par est, animi pietate ac reverentia, nec minore gravitate atque decentia externa tracte-mus. Quodsi desit vel ille pietatis sensus, vel exterior haec de-centia actionisque gravitas, nec Deo debitus honor praestatur, !¦ nec fidelium aedificationi consulitur. Spiritum autem ilium de-votionis, quo ad sancta sánete rehgioseque tractanda animamur, continuo foveri et augeri necesse est, he paulatim ac fere sen-sim sine sensu intepescat, vel omnino intereat, neve nos, omnino circumdati infirmitate, ab excelsis cogitationibus sacerdotum Altissimi prorsus degeneremus, laboresque nostri, in Ipsius vinea collocatij benedictione coelesti destituantur. Qua in re ut externis etiam subsidiis nos adiuvaret ecclesia, Spiritu sancto in omnibus ducta, minima maxima ad regulám exaequavitj iis conditis legibus, quas negligere non minus coelesti ipsius sapientiae, quam maternae auctoritati iniuriosum foret. Ministri enim ab ecclesia constituti sumus; ideoque muneris nostri officia non ad arbitriunj nostrum, verum ad normám legum ab ipsa conditarum peragere debemus; praesertim quum actionum nostrarum valor saepe ab illarum observantia dependeat. Librorum, unde sacerdotes quae tum ad pietatem spiritum-que orationis fovendum et augendum conférant, tum in pleris-que officii muneribus obeundis adiumento et directioni sint, abunde haurire possunt, infinitus quidem fera est numerus; sed alii multis constant voluminibus, quae non facile ubique, nec ab omnibus comparari possunt, alii vero, qui vulgo Manualia dicuntur, quamvis praeclara multa contineant, tamen non omni X Praefatio. ex parte R. R. confratrum optatis respondent. Aut enim ea tantum continent, quae ad devotionem spectant privatam, nihil-que, aut paene nihil ex iis, quae fere quotidie in praxi occur-runt, aut contra ea solummodo, quae ipsum rerum usum spectant, omissis iis, quae devotioni domesticae sunt propria. Phires etiam pios novi sacerdotes diversarum dioecesium, qui hbrum desiderant, in quo omnia ad manus habeant, quae tum in pri-vatis pietatis exercitiis, tum in Missae celebratione, SS. Sacramentorum administratione et ceterorum muneris officiorum exsecutione usu venire solent. Quare hunc in finem ex optimis scriptoribus ecclesiasticis optima quaeque colhgere et in commodum usum digerere cona-tus sum. Quo vero maior hbelLo fides tribuatur, nonnullorum operum, quorum potissimum usus sum verbis et sententiis, in sequenti-bus paginis adiiciendum duxi catalogum. RR. DD. sacerdotibus demum omni, qua par est, reverentia ac veneratione opusculum meum offerens. per B. M. V., piissimam matrem ac peculiarem sacerdotum patronam, hanc spero gratiam, ut conatus meus cedat Ad maiorem Dei gloriara. Coloniae Cal Aug. MDCCCLXI. P. Jos. Schneider, S. J. Fraefatio ad alteram editionem. Prima huius libelli editio omni exspectatione benignius accepta celeriusque divendita est; unde coniiciendum mihi videbatur, a reverendis sacerdotibus tale opusculum, quum adhuc defuisset, gratis animis acceptum esse. Animum igitur induxi novae edi-tioni ex divitiis rei sacrae, quae in usum quotidianum descendit, quamquam non omnia, quae ahqui petierant, tamen quaedam adiicere, quae utilia, imo necessaria videbantur. Adiecta itaque sunt plura S. R. C. decreta, et multi canones Conciliorum provincialium Viennensis et Coloniensis, „Mónita