Acta Ordinis Fratrum Minorum Ianuarii-Decembris 1932 [antikvár]

ACTA ORDINIS FRATRUM MINORUM ANN. LI. IANÜARIUS-FEBRUARIUS 1932. FASC. I. ET II. s TJ M MTJ im: ex curia pontificia. Ex Actis Summi Pontificis. — Litterae Encyclicae: De oecumenica Ephesina Synodo, 3 — Litterae Apostolicae: i. Dismembratio et erectio Praefecturae Apostolicae de Idushien, 10. — 2, Erigitur Missio independeos de Weihaiwei, 10. — 3. Sanctus Robertus Bellarmino, Romanae Ecclesiae Cardinalis, Universalis Ecclesiae Doctor renuntiatur, rr. EX CURIA GENERALI. E Secretaria Generali. — i. Novus ex Ordine nostro Consultor, 15. — 2. Capitulum Prov., 15. E Procura Generali. — Breve Apostolicum, quo in festo D. N. Í. Christi Regis nostris Ecclesiis Indulgentia plenaria conceditur, 15. E Secretaría Missionum. — Communicationes, 16. E Postulatione Generali. — Acta in causa S. D. Mariae a Passione Chappotin, 16. EX MISSIONIBUS. 1-5. Relationes Missionum, 17. VARIA. Generalis conspectus trium Ordinum die 4 oct. 1951, 24. Fratres Minores dignitate vel officio a S. Sede adaucti, 26. Ad Chronicanj Ordinis. — r. Celebratio $0 anniver-sarii a religiosa Professione Rmi P. Ministri Generalis, 32. — 2. Congressus Lectorum linguae Germa-nicae, 36. — 3. Relatio de séptimo Centenario S. Elisabeth in Prov. Thuringiae celebrato, 42. BIBLIOGRAPHIA, 44. — NECROLOGIA: A. R.P. Hippolytus Zurek, 47. — Necrologium Ordinis, 48. EX CURIA PONTIFICIA EX ACTIS SUMMI PONTIFICIS Litterae Encyclicae ad Venerabiles Fratres Patriarchas, Primates, Archiepisco-pos, Episcopos aliosque locorum Ordinarios pacem et communionem cum Apostólica Sede habentes: De Oecumenica Ephesina Synodo quindecim ante sae-culis celebrata. (Acta Ap. Sed. vol. XXIII, p. 493 sq.). PIUS pp. XI VENERABILES FRATRE.S SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM Lux veritatis temporumque testis historia docet, si modo recte dispiciatur diligenterque exploretur, divinam illam a lesu Christo datam pollicitationem: « Ego vobiscum sum usque ad consum-mationem saeculi (1)» numquam Ecclesiae suae sponsae defuisse, adeoque numquam esse in posterum defuturam. Quin immo, quo asperioribus fluctibus divina (1) Matth., XXVIII, 20. Petri navis per saeculorum decursum iactatur, eo praesentius experitur atque validius caelestis gratiae auxilium. Quod quidem prima potissimum Ecclesiae ae-tate contigit, non modo cum christianum nomen exsecrabile habebatur piaculum, capite damnandum, sed etiam cum per haereticorum perfidiam, in orientalibus praesertim regionibus grassantium, germana Christi fides perturbata in gravis-simum incidit discrimen. Quemadmodum enim catholici nominis insectatores, alius ex alio, misere praeterierunt, ipsumque corruit Romanorum impérium, ita hae-retici omnes, veluti exarescentes palmi-tes (1) a divina vite revulsi, non vitae umorem haurire, non fructus facere potuerunt. At vero Ecclesia Dei, tot inter procel-las ac collabentium rerum vices confisa unice Deo, nullo non tempore iter suum securo plenoque gradu persecuta est, ac (1) Cfr. loANN, XV, 6.