De bovenkant van Nederland [antikvár]

When you feel at home somewhere, you rarely look up. Only tourists admire eaves and rooftops. When you are new to a place, you choose the big picture. But locals don't need to.They've seen it all before.They knowtheirsurroundings like the back of their hand. But what they know so well is all at street level. They scarcely pay attention to what is above and beyond that-unless it is a particularly interesting shop window. It is only when they themselves go somewhere else, where the signs are in a different language, where they do not know what lies around the corner, that they too choose to see the big pictu re. But that is only temporary. Sooner or later, you find yourself once again before your own frontWie zieh ergensthuis voelt, kijkt zel-den omhoog. Het zijn de toeristen die de daklijsten bewonderen. Als je ergens nieuw bent, kies je voor een breed blikveld. Maar de inwoners hoeven dat niet. Zij denken, dat ze het al weten. Dat zij hun omge-ving kennen als hun broekzak. Ze kennen de straatstenen van hun eigen buurt het best. Wat zieh naast en boven hen bevindt, daar hebben ze nauwelljks aandacht voor. Of het moest een aantrekkelijke étalagé zijn. Als ze zelf op reis gaan, als ze ergens kernen, waar de opschriften in een andere taal geschreven zijn, waar ze niet weten, wat er achter de bocht van de straat ligt, dan verbreedt zieh hun blikveld. Maar dat is tijdelijk. Uiteindefijk sta je toch weer voor je eigen deur, waar alles duidelijk is en voorspelbaar en niet meer nauwkeurig