Kraków [antikvár]

STOLICA Piastów i Jagiellonów, najpi^kniejsze z miast Polski. Pclen pamiqtek i skarbów sztuki gród, nad którym panuje dawny zamek królcwski. Ku jego wiezom schodzimy z lagodnvch wzniesieri otaczajqcvch Kraków dookola w kotlin^ Wisly, która obok bialych Skal Twardowskiego plynie w stron^ Wawelu i Skalki. Gdy miasto jest jeszcze daleko, z niezliczonych po nim w^drówek jedna najcz^sciej staje przed oczami. Przejdzmy wi^c jej szlakiem stary Kraków. Skqdkolwiek zblizamy si? do sródmiescia, wsz^dzie wita nas ono alejami Plánt. Ich kr^g oddziela nowe dzielnice od zabytkowego rdzenia. Nie przekroczymy jednak Plánt od razu. Lepiej w cieniu kasztanów udac si? w stron^, gdzie pierscieri drzew przerwany jest Barbakanem. Tu, pod oslona dawnych murów obronnych, Brama Floriahska wprowadza do miasta. Prosta ulica za bramg nie jest, byc moze, pi^kniejsza od innych w sródmiesciu, ale wieze Mariackie w jej perspektywie przyciíjgaj^ z nieodpartq silq. Nie mozna zbaczac teraz w zaulki czy wqskie przecznice; po chwili jestesmy na Rynku. Z jego obrazem od dawna \vi3z3 si? trzy budowle: kosciól Mariacki, po przeciwleglej stronie samotna wieza Ratusza, posrodku Sukiennice. Pianem wielkiego placu rzqdzi symetria; kazdy bok wybiega w trzy ulice, tylko w narozu poludniowvm, za malym kosciólkiem Sw. Wojciecha, jedna - zamiast dwóch - wyprowadza z Rynku. Kierujemy ku niej kroki, by ulic^ Grodzk^ pod^zyc w stron? grodu na wawelskim wzgórzu. Pomniki architektury wzdluz jej biegu zaliczajq si? do najcenniejszych w miescie. Po bokach, w tle niewielkich placów, stojí} gotyckie bazyliki, ich klasztory przylegajq juz do Plánt, których zieleri l^czy si