Lublin [antikvár]

Nie byt nigdy Lublin dostojn^ stolicíi Rzeczpospolitej jak Kraków, nie zrodzil si§ z jednego smiaiego projektu utalentowanego architekta jak Zamosc, a przeciez nalezy do najpi^kniejszych miast w naszym kraju, do miast o za-bytkowej architekturze i szacownych tradycjach. Uroda jego wywarla tez wielki wplyw na artystów, którym dane bylo zetkn^c si§ z tym pelnym uro-ku miastem. Opiewali je poeci, utrwalali czar jego malarze. Nie pozostala tez nieczula na jego wdzi^ki kamera fotografika. Album, który przekazujemy dzis naszym czytelnikom, powstal w ci^gu wielu lat wspólzycia z Lublinem, z umilowania jego malowni-czych kamienic i zaulków, tak odmiennych o kazdej porze dnia, o kazdej porze roku. Z p.owszednich dni, deszczowych, slonecznych, czy zasypanych sniegiem, z odbywanych przez dlugie lata w^drówek wzdluz znajomych ulic, pozostal na zawsze w pami^ci widok domów i przechodniów spieszqcych rano do pracy; gwar niedzielnego tiumu w pi^knym miejskim Ogrodzie Saskim, wsród bujnych drzew i kr^tych alejek, gorqczkowy rozgwar dni targowych na ulicy Swi^toduskiej; pulsuj^ce odmiennym niz sródmiescie rytmem zycie przedmiesc. Tak rok po roku powstawal bogaty zbiór zdj^c lubelskich. Zwlaszcza z ulu-bionych zakqtków Starego Miasta, odwiedzanych najch^tniej wezesnym rankiem, kiedv po zamglonych ulicach odbywajq niesmial^ przechadzk^ jedynie pierwsze promienie uka-zuj^cego síq slonca. Dlugo nie odnawiane mury kamieniczek widoczne na tych zdj^ciach lsni^ w pierwszym sloncu cal§ gam^ chropowatosci, w przepastnych bramach czai síq jeszcze nocny mrok.Niezapomniane jesienne poranki lubelskie Kamieniczki ulicy Olejnej ton^ w zlotej mgle, unoszqcej síq z l^k nadbystrzyckich. Piac Farny, pokryty zwi^dlymi liscmi, robi wrazenie wielkiego okna, z którego rozci§ga síq szeroki widok na okolice przyzamkowe. Wczesny przechodzieri nierzadko natkn^c si^ mógl o tej porze na malarza pracuj^cego pilnie przy rozstawionych sztalugach; bywalo, ze tak zatopionego w pracy potr^cita lek-ko pyskiem szkapa ci^gn^ca wózek ze smieciami, ze zagapil si§ na barwny szkic obrazu stróz o sumiastym wqsie, leniwie drapiqcy miottq jezdniQ pod staromiejsk^ bramg; ze furkn^la obok spódnica mlecz;arki roznosz§cej w bankach mleko. Lubelskie poranne mgly, lubelskie noce ksi^zycowe, udziwniaj^ce swym blaskiem gzymsy starozytnych kamienic i fantastycznie sfalowane bruki, znalazly w artystach lubelskich wielu swoich piewców. Gdziekolwiek si^gnqc, nie tylko w tomikach poezji i albumach grafiki lubel-skiej, ale nawet w starych ksi^gach i pamietnikach, . wsz^dzie znalezc mozna zdania swiadczqce o uroku jaki wywierac musialo to miasto na przybyszów. 5