Opolskie [antikvár]

Piastowski herb Polski — królewski orzel bialy — ze zwornika (XIV wiek) skiepienia kaplicy kosciola ojców franciszkanów w Opolu Odwracajmy kartki tej ksi^zki powoli, uwaznie, strona po stronie — kazda z tych stronie jest wazna, kazda z nich domaga si§ zwielokrot-nionego dopowiedzenia, w kazdej zawi^zane sq, rozlegte i gl§bokie ref-leksje i uczucia. Jest bowiem ten album zapisem topográficznym Ziemi Opolskiej — okolicy naszej ojczyzny szczególnie obfitej w refleksyjne i uczuciowe trései. Z tego zapisu artysty fotógrafika — jak z fascynuj^-eego dokumentu — wyraznie zdolamy wyczytac wielowiekowe i wielo-w^tkowe dzieje tej ziemi, zdolamy w tym zapisie dostrzec jej oblicze — naznaezone rysami wielorakimi, popl^tanymi, ale zawsze pigknymi, szlaehetnymi; zdolamy w tym obliezu wyraznie wyezytac najgt?bszy ból, ale i najwi§ksz^ radosc, najbolesniej przejmuj^c^ tragedi?, ale i najbar-dziej triumfalne zwyci^stwo — slady tych wszystkich nami^tnosci i uczuc, którymi historia Ziemi Opolskiej byla i jest pisana. Ksiq.zka niniejsza ukazuje si§ na dwudziestopigciolecie nowych dziejów Sl^ska Opolslaego — dziejów w Polsce Ludowej; jest zatem pomyslana jako lustro tego nowego cwiercwiecza. Jezeli wi?c w takiej chwili mó-wimy takze o dziejach dawniejszych, jezeli przypominany zdarzenia nawet najbardziej odlegle, czynimy to zarówno w imi? tej prostej prawdy, która mówi, ze wspólczesnosc wyrasta z najgl?bszej przeszlosci, jak i w imi§ wci^z na nowo potrzebnego ustanawiania najpelniejszych wy-miarów dia tej wspólczesnosci oraz najszerszej dia niej, obiektywizuj^cej nasze poczynania i dokonania — perspektywy. Taka tez b?dzie perspektywa najgl^bsza, odslaniaj^ca korzenie naszego slowianskiego rodowodu: pochyleni nad szcz^tkami dziesi^ciowiecznych domostw Opolan, nad tymi samymi szcz^tkami, które z takim pospie-