Het groene leven [antikvár]

Ten geleideAls hoofdredacteur van Floralia kwam ik ruim vijftig jaar geleden in contact met Mevrouw Muller-Idzerda, toen nog een achttienjarig meis-je. Ik besloot dat zij een kolom in het tijdschrift zou gaan verzorgen waarin elke week voorlich-ting gegeven zou worden over wat er met de bloemen en planten in huis en tuin moest geheuren. In het begin ging het nog wat moeizaam, maar na verloop van enige tijd verliep ailes voortreffelijk.Dat waren de eerste stappen in het leven van een 'groene' journaliste die zou doorgaan tot de hoogste top, schrijvend in tijdschriften en boe-ken voor liefhebbers van al wat groeit. Nu zij zo-veel jaren na onze eerste ontmoeting, alom be-roemd is als Mevrouw A. C. Muller-Idzerda, ben ik er nog steeds trots op, haar te hebben mögen begeleiden tot op de dag van vandaag. Al velejaren overtreft zij allen in ons vak.In 1964 was er daarom niemand beter geschikt om bij het overlijden van de heer A. Jansen de groene pen van Floralia over te nemen.In 1965 ging Floralia samen met Groei en bloei. Van de nieuwe combinatie werd Mevrouw Muller-Idzerda, samen met de heer J.P. Hage, hoofdredacteur.AI vanuit die beginjaren stammen haar groene verbalen in Het Landhuis, Libelle, Beatrijs, Rosita, Regina, Onze eigen tuin.Dertien jaren leverde Mevrouw Muller-Idzerda bijdragen over bloemen en planten aan De Rotterdarnrner, later Het Kwartet. AI jaren ver-zorgt zij nu de wekelijkse rubriek in De Tele-graaf.In een groot aantal bocken beschreef zij allerlei aspecten van bloemen en planten op de haareigen, groene wijze. Zij werkte langdurig mee aan de Winkler Prins voor de vrouw, de Grote Winkler Prins en Fleur.Het groene leven van Mevrouw Muller-Idzerda vond steeds meer erkenning op een steeds breder terrein: een roos en een tulp werden naar haar vernoemd. In 1964 werd haar het lidmaat-schap van Verdienste verleend van de Koninklij-ke Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde. Zij ontving de 'Waarderingsprijs' van de Vereni-ging De Nederlandse Bloemisterij.In 1968 werd Mevrouw Muller-Idzerda onder-scheiden met de Van Palandtplaquette, de hoogste onderscheiding van de Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde voor haar gehele oeuvre, als blijk van waardering voor de wijze waarop zij een zeer groot publiek enthousiast weet te maken voor alles wat groeit en bloeit.Het was in 1923, dat het achttienjarige meisje mijn redactiekantoor binnenstapte en mij verleide van haar tekenkunst. Zij was het nichtje van de heer W. van Gorcum, de uitgever van Floralia. Hij had mij gevraagd eens te bekijken of haar tekeningen in Floralia te gebruiken waren.En nu verschijnt dan met dit boek een bunde-ling van haar gehele Groene Leven. Alle erva-ring, wijsheid en liefde is in dit boek op een loifelijke wijze samengevat. Daardoor is het een standaardwerk geworden, een hommage aan onze oudste 'groene'journahste en schrijfster.Het is voor mij een grote eer om na zo vele, velejaren dit grootste boek met deze aanbeve-ling te mögen begeleiden, en dat nog wel in mijn honderdste levensjaar!J.F.CH. Dix