Plany Modelarskie 125/1985. [antikvár]

PITTS SPECJAL S-2 „BIG STINKER" Opracowanie graficzne I opis wszystkich planów ZBIGNIEW LURÂNC-GDAKISK Wydawac by siç moglo niepraw-dopodobne, ze 40-letnia konstrukcja samolotu w latach osiemdziesiqtych bçdzie siQ cieszyla tak wielk^ po-pularnoáciíi wsród pilotów akroba-cyjnych. Bo oto mimo ci^giego roz-woju nowych konstrukcji samolotów jednoplatowych teil dwuplat nadal osi^ga sukcesy przynoszqc uznanie i szacunek swemu twórcy Curtisowi H. Pittsowi. W 1979 roku do Mistrzostw Akrobacji Lotniczej w Stanach Zjedno-czonych zgloszono ponad 60 samolotów Pitts Specjal. O przyczynach tej popularnosci napiszç przy innej okazji. Teraz przytoczç w kilku zdaniach historic popularnego dwu-plata. W 1939 roku Pitts ogl^dal pokaz akrobacji w wykonaniu znanego pilota akrobacyjnego. Pokaz ten bardzo go zafascynowai. Kupil wiçc dwuplat Waco F i sam na nim pró-bowal akrobacji. Poniewaz samolot nie spelnial jego oczekiwaA, posta-nowil skonstruowaó inny znacznie lepszy niz Waco F. W roku 1942 zacz^l opracowywaé swój przyszly wymarzony samolot. Po czterech latach — w 1945 roku — wykonal na nim pierwszy lot. Pitts utrzymywal sie wówczas z pracy pilota na sta-rym Stearmanie opylajqcego plan-tacje bawelny. Wkrótce za namow^ pilota akrobacyjnego Phila Quigleya Pitts zbu-dowal drugi egzemplarz swojego samolociku, który bral udzial w po-kazach akrobacji. Na jednym z nich zobaczyla go Betty Skelton i tak siç zachwydla ssmolotem, ze posta-nowila go kupic. Sta! síq znany jako Little Stinker (Maly ámierdziel), kiedy wzi^ia na nim udzial w czterech kolejnych mistrzostwach akro- bacji kobiet. Od tego czasu jego popularnoáó rosnie. Na wszystkich niemal zawodach widac male dwu-platy Pittsa, zwlaszcza, ze zdobywa-jq one wiQkszosé nagród. Sam Pitts juz nie wie, kiedy za-cz^l myslec o wersji dwumiejsco-wej. Prawdopodobnie istniala w jego umyále wtedy, kiedy zbieral drewno i rury do swojego pierwsze-go dwuplatowca. Konkretne prace nad t^ wersjq rozpoczql w 1964 r., a pierwszy lot wykonal w 1967 r. Samolot ten nie byl tak jak jego poprzednik przewidziany do budowy amatorskiej, ale projektowany z mysl^ 0 produkcji fabrycznej, co wymagalo tzw. swiadectwa typu. Curtis Pitts i inz. Gene Dearing nie przypuszczali, ze uzyskanie swiadectwa typu przysporzy im tylu klopotów. Swiadectwo to bowiem — w erze odrzutowców dia pelno-akrobacyjnego dwuplata z drewnia-nymi dzwigarami pokrytego plót-nem to bylo cos, co nie miescilo sie w glowie niektórym urzednikom, zatem utrudniali Pittsowi jego uzyskanie jak tylko mogli. Wygl^dalo na to, ze zmuszajqc konstruktora do coraz to innych wymyálnych prób zniechQc^ go do dalszej walki. Nie przypuszczali jednak, ze wy-trwalosc Pittsa i inz. Dearinga be-dzie tak wielka. Po czterech latach pukania do drzwi kompetentnych instytucji, po wielu przeróbkach i poprawkach samolotu nieustepliwi konstruktorzy uzyskali upragnione swiadectwo typu. Od tego czasu S-2 nie musial byc zaopatrzony w napis experimentál. Kiedy Pitts przyst^pil do projek-towania swego S-2 mial za sobíi 20-letnie doáwiadczenie w budowie poprzedniej wersji ci^gle modyfiko- wanej. Mozna bylo oczekiwaó, ze wykorzysta w nim wszystko to, cze-go sis w tym czasie nauczyl. Pitts Specjal S-2 jest zupelnie podobny do S-l, powiekszony o okolo 18° w stosunku do tego ostatniego. Rózni-ca wielkoáci jest wiec niewielka, niezb^dna dia umieszczenia drugie-go fotela i tablicy przyrzqdów. Róz-nicq te daje si^ zauwazyc dopiero przy konírontacji dwóch typów samolotów. Sposób malowania S-2 (prototypu) poglebia wrazenie wiel-kosci a raczej dlugosci kadluba, co jednak nie jest pomyslem konstruktora. Produkcji samolotu podj^ly si5 stare warsztaty Callair w miej-scowosci Alton w stanie Wyoming. W 1974 r. budowano dwa samoloty na miesi^c. OPIS KONSTRUKCJI Jednosilnikowy, dwumiejscowy dwuplat konstrukcji mieszanej ze stalym podwoziem. Plat Oba skrzydla prostok^tne zakoh-czone obrysem pólkolistym. Skrzydla górne maj^ niewielki skos do tylu wynoszqcy 6°45* rozpoczynajq-cy sie od krótkiego baldachimu o rozpi^tosci równej szerokoáci kadluba. Plat górny nie dzielony, bez wzniosu 0 profilú symetrycznym NACA 6400 — zmodyfikowanym. Skrzydla dőlne bez skosu, dzielone o wzniosie 4,7° przymocowane do kadluba za pomoc^ dwóch okuó kazde. Dlugoáó cieciwy obu skrzydel jednakowa wynoszíjca 1016 mm. Skrzydla dwudzwigarowe konstruk-