75 mm armata wz. 1897 [antikvár]

Swietnie spisuj^ca siç w I wojnie swiatowej 75 mm armata wz. 1897 byla w latach miçdzywojennych jednym z podstawowych typów uzbrojenia pulków artylerii lek-kiej Wojska Polskiego. W 1939 r. towarzyszyla zoinierzowi polskiemu od pierwszych godzin waiki z najezdzcq niemieckim; wspierata swym ogniem dzialania piechoty i zadawata duze straty zagonom pancernym wroga. Zwrotna, o duzej szybkostrzel-nosci i znakomitej celnosci byla sprawnym i groznym orçzem artyierzystów pol-skich w bitwach pod Kutnem, Miaw^, na przedpolach Warszawy i w ostatniej bitwie kampanii wrzesniowej — pod Kockiem. Staba ilosciowo, lecz wielka duchem artyle-ria lekka zdaia celuj^co egzamin w najcifzszej próbie. '1. 75 mm armata wz. 1897 1. HISTORIA POWSTANIA 75 mm ARMATY WZ. 1897 Inspiracjg do skonstruowania nowoczesnej armaty polowej byly wyniki wojny francusko-pruskiej. W owym okresie na stanie wojska francuskiego znajdowaiy siç armaty z luf^ gwintowan^, lecz fado-wane od wylotu lufy, co znacznie ograniczaio szyb-kostrzelnosc I zasiçg. Wojska pruskie miafy armaty z zamkiem, iadowane odtylcowo. Ich szybkostrzel-nosc byla wiçksza od szybkostrzelnosci francuskich armat systemu La Hitte, a zasiçg wiçkszy o okoto 1000 metrów. Natomiast wspóln^ cech^ armat pru-sklch i francuskich byio sztywne pot^czenie lufy z tozem, CO dawalo przy strzale odskok armaty, a wife stratç czasu na ponowne zatoczenie i ustawienie armaty na stanowisku. Efekt odskoku w znacznym stopniu ograniczal szybkostrzelnosc 1 celnosc armat. Nowoczesne w owym okresie karabiny systemu Chassepot i Dreyse z latwosci^ mogly razie obstugi armat z wiçkszej odiegtosci. Starano siç temu zara-dzic przez zwiçkszenie donosnosci armat. Uzyskac to byfo mozna poprzez zwiçkszenie tadunku miota-j^cego, a tym samym nadanie wiçkszej prçdkosci pocz^tkowej pociskowi. Na przeszkodzie w szybkim zrealizowaniu tego zamierzenia stançly wzglçdy wytrzymalosciowe ów-czesnych luf armatnich. Byly one wykonywane ze spizu i gwintowane. Lufa taka byla obliczona na okofo 200 do 300 strzalów, po których nastçpowalo zuzycle gwintów oraz spadek donosnosci i celnosci. jedynym materiaiem, który byl zdolny wytrzymac zwiçkszone clsnienie gazów prochowych byla staL Mimo zwiçkszonej wytrzymalosci lufy stalowe mu-sialy byc wzmacniane. W celu dodatkowego wzmo-cnienia lufy zastosowano technologiç wczesniej op-racowan^ przez Francuzów Lamé I de Bealieu oraz Rosjanina Gadolina; zamiast luf monoblokowych po- Artyleria lekka pod-czas manewrów w sierpniu 1937 r.