Ab urbe condita libri II. (töredék) [antikvár]

TITI LIVIAB URBE OONDITÂLIBER LPRAEFATIO.Facturusne operae pretium sim, si a primordio ur-bis res populi Romani perscripserim, nec satis scio neC; si sciam, dicere ausim^ quippe qui cum veterem 2 turn vulgatam esse rem videam, dum novi semper scriptores aut in rebus certius aliquid allaturos se aut scribendi arte rudem vetustatem superaturos credunt. utcumque erit, iuvabit tamen rerum gestarum memoriae 3 principis terrarum populi pro virili parte et ipsum consuluisse; et si in tanta scriptorum turba mea fama in obscuro sit, nobilitate ac magnitudine eorum me, qui nomini officient meo, consoler, res est praeterea 4 et inmensi operis, ut quae supra septingentesimum annum repetatur et quae ab exiguis profecta initiis eo creverit, ut iam magnitudine laboret sua; et legentium plerisque baud dubito quin primae origines prosima-que originibus minus praebitura voluptatis sint festi-nantibus ad haec nova, quibus iam pridem praevalen-tis populi vires se ipsae conficiunt; ego contra hoc 5 quoque laboris praemium petam, ut me a conspectu malorum, quae nostra tot per annos vidit aetas, tan-tisper certe, dum prisca ilia tota mente repeto, avérai lilVI I. I.1