Alveg einstök Dóttir [antikvár]

Ég velti J)ví oft fyrir mér áőur fyrr hvernig baő vaeri aő ala upp dóttur. Langaői mig í glysgjarna stúlku eőa bybbna og glaővaera? Vildi ég aő hún yrői stjórnsöm? Eőa naergaetin? Eőa hvort tveggja? Svo fór aő ekkert af J)ví sem mig dreymdi kom fram. Mér hlotnaőist J)aő sem var nytt og einstakt og hreinasta ráőgáta, furőulegt og indaelt í senn. Ég eignaőist J)ig. Ég geymi album meő myndum af bér J)ar sem ég get horft á J)ig á ymsum aldri - í vöggu, sem smábarn, skólastúlku og táning. En bessi tímaskeiő breyta engu. Aő minnsta kosti ekki neinu sem nemur - vegna bess aő bú ert betta allt. í hvert sinn og ég sé big hugsa ég: „betta er besti aldurinn."