De antichrist [antikvár]

Woord voorafDit boek is voor een minimale minderheid. Misschien is er zelfs nog geen van hen in leven. Wellicht zijn het diegenen die mijn Zarathustra begrijpen: hoe zou ik mij zelf mögen verwisselen met hen, die reeds vandaag oren aan hun hoofd hebben? Eerst de dag na morgen is voor mij. Er zijn er die postuum geboren v^orden.De voorwaarden onder vv^elke je mij begrijpt, en wel onontkoomhaar begrijpt die ken ik maar al te goed. Alleen al om mijn emst, mijn hartstocht te kunnen ver-dragen moet je in geestelijke aangelegenheden recht-schapen zijn op het harde af. Je moet getraind zijn in een leven boven op de bergen vanwaar je neerziet op deze tijd met zijn erbarmelijke gezwets over politick en volksegoisme. Je moet onverschillig gev^orden zijn, je moet nooit vragen of de waarheid nut heeft, of zij ie-mand fataal wordt Een voorkeur, uit kracht, voor vragen waartoe vandaag de dag niemand de moed kan opbrengen; de moed tot het verbodene; voorbeschikt zijn tot het labyrint. Een ervaring die voortkomt uit zevenvoudige eenzaamheid. Nieuwe oren voor nieuwe muziek. Nieuwe ogen voor het verst verwijderde. Een nieuw^ geweten voor waarheden die tot dusver zonder Stem gebleven zijn. En de wil tot de economic van een grote stijl: kracht en vervoering daarvan gelijktijdig bevatten De eerbied voor je zelf; de liefde tot je zelf; de onvoorwaardelijke vrijheid tegenover je zelf Nu dan! Dat, en dat alleen, zijn mijn lezers, mijn ware lezers, die ertoe voorbeschikt zijn mij te lezen: wat doet de rest er nog toe? De rest, dat is de mensheidi,11I: !i- '