De boerderij [antikvár]

I. NATUUR ONTWAAKTDoor het kleurlooze licht van den jongen morgen klinken de dreunende slagen van de klok uit den hoogen toren, die als een wachter zieh verheft boven de daken van de dorpshuizen.Meegevoerd op de vleugelen van den zoelen zuidenwind, wekken zij de bewoners van de groote boerderij De Oude Olm", die met haar veestallen en hooibergen als een voorwereldlijk monster opdoemt uit den nevel, welke over de wijde landen hangt.Piepend op de roestige Scharnieren draaien de rood en groen geverfde luiken open en knarsend wordt de grendel van de deeldeur geschoven, waardoor het geloei en het pooten-gestamp van de ontwakende koeien naar buiten klinkt.Ook de paarden worden nu wakker en hinneken zachtjes, als zij hun meester hooren, die met luide stem de overige huisgenooten toeroept, dat het tijd is om op te staan.Een ieder haast zieh om klaar te komen, want juist in den vroegen morgen is er veel werk te verrichten.Terwijl de boer naar buiten gaat om zieh naar den varkensstal te h?geven, nemen de boerin en de meid de blinkende emmers van het rek en melken de koeien, die dankbaar zijn, van den zwaren last bevrijd te worden.Door de wijd-geopende deeldeur brengt de morgenbries den geur van de weiden en het getierelier van den leeuwerik (80), die met trillend gevleugel opstijgt om jubelend de zon te groeten, welke, kUmmend boven den laaienden gloed van de oosterkim, de beemden overgiet met tintelende stralen, die in de dauwdroppels aan de grashalmen alle kleuren van den regenboog tooveren.