Etiudy op. 36 [antikvár]

Zalecone do ui^iku w szkolach muz^czn^ch II stop nia pi-smem Ministerstwa Kultur^ i Sztuhi z dnia 7 marca 195Ô r. (SA'V-9/2ô/56). Jacques Féréol Mazas (ur. uj Béziers u; r. 1782, zm. uj r. 1849), skrzypek-ujirtuoz i kompozytor, uczen Baillota uj paryskim konserujatorium, koncerloiual z ujielkim pou;odzeniem uj calej Europie. Po krótkim pobycie u; paryskiej Operze Wíoskíej zostal solistq teatru Palais Royal, nastçpnie kapel-mistrzem uj Orléans, ujreszcie dyrektorem szkoly muzycznej uj Cambrai. Oprócz szkoly gry na skrzypcach oraz szkoÎy gry na altómce napisal ujiele utiuoróuj na oba te instrumenty: koncerty, fantazje, ujariacje, romanse, duety, tria, kujartety. Kompozycje jego, biyskotliuje i efektoujne, cieszyly siç ujziç-toáciq UJ óujczesnym áujiecije muzycznym. Slauja Mazasa truja jednak przede ujszystkim dziçki jego utujorom pedagogicznym; Etiudy op. 36, Ô0, ÔI oraz Petite Méthode stanoujiq po dziá dzien znakomity material do nauki gry skrzypcowej w jej okresie pocz^tkoujym. Niniejsze opracoujanie etiud skrzypcoujych Mazasa (op. 36) na ahôujkç zaujiera ujarianty, tj. sposoby éujiczenia, ulatujiajqce dokiadne icb opanoujanie. PouJtarzanie trudniejszych etiud, choéby z nieznacznymi zmianami smyczkoujymi lub rytmtcznymi, staje siç mniej monotonne, a przez to mniej nuz^ce. W obrçbie poszczególnych taktów ujylaniaj^ siç ujyraíne fragmenty trudniejsze. Trzeba poéujiçcié im specjaln^ uu)agç i éwiczyé je najprostszymi sposobami, a ujîçc osobnymi, ujolnymi éujierénutami. Przy trudnoáciach intonacyjnych, ujystçpujqcych szczególnie przy zmianach pozycji, nalezy éujiczyő uj pozycjach latujiej-szych (np. uj I), potem oba sposoby porómnyujaé, a przez ujytriuale pouJtarzanie blçdy usuujaé i dojáő UJ koócu do ujykonania calkoujicie popraujnego. T, G. OBJASNIENIA ZNAKÔW I SKRÔTOW n - smyczkiem u; dói «g— - koúcem smyczka V - smyczkiem uj gôrç i==i - árodkiem smyczka 3—o- - calym smyczkiem —o- - przy iabce —' - górn^ poloujq smyczka - déíoché —w- — doln^ polowq smyczka — martelé !??f - staccato