Manuale Sacerdotum I-II. [antikvár]

VI PRAEFATIO AUCTORIS AD I. EDITIONEM. L. B. S. Gum tanta sit munerum sacerdotalium praestan-tia atque sanctitas, ut nihil augustius, nihil sanctius ac divinius sub sole inveniatur, illud imprimis nobis curandum est, ut spiritu divino ani-mati, tanta illa ministeria ea, qua par est, animi pietate ac reverentia, nec minore gravitate atque decentia externa tractemus, Quodsi desit vel ille pietatis sensus, vel exterior haec decentia actionis-que gravitas, nec Deo debitus honor praestatur, nec fidelium aedificationi consulitur. Spiritum auteni illum devotionis, quo ad sancta sánete reli-gioseque tractanda animamur, continuo foveri et augeri necesse est, ne paulatim ac fere sensim sine sensu intepescat, vel omnino intereat, neve nos, omnino circumdati infirmitate, ab excel sis cogitationibus sacerdotum Altissimi prorsus dege-nereraus, laboresque nostri in Ipsius vinea collo-cati benedictione coelesti destituantur. Qua in re ut externis etiam subsidiis nos adiu-varet Ecclesia, Spiritu sancto in omnibus ducta, minima maxima ad regulam exaequavit, iis conditis legibus, quas negligere non minus coelesti ipsius sapientiae, quam maternae auctoritati iniuriosum foret. Ministri enim ab Ecclesia constituti sumus; ideoque muneris nostri officia non ad arbitrium nostrum, verum ad normam legum ab ipsa condi-tarum peragere debemus; praesertim quum actio-num nostrarum valor saepe ab illarum observantia dependeat. Librorum, unde sacerdotes, quae tum ad pieta-tem spiritumque orationis fovendum et augendum