Pistolety maszynowe PPSz i PPS [antikvár]

Pistolety maszynowe PPSz i PPS PISTOLET MASZYNOWY PPSz 4t PISTOLET MASZYNOWY PPS 43 Pistolety maszynowe PPSz i PPS, wprowa-dzone do uzbrojenia Armii Radzieckiej w latacti II wojny swiatowej, dziçki wysokim walorom uzytkowym i bardzo udanej konstrukcji szybko zyskaty uznanie piechoty radzieckiej, a wkrótce równiez zotnierzy ludowego Wojska Polskiego. Pierwszy z nichi, legendarna „pepesza", nazwany tak od rosyjskich siów „pistolet-pulemiot Szpa-gina", produkowany masowo, odegrat wazn^ rol§ w wielu starciach ogniowycti, drugi PPS, „pistolet-pulemiot Sudajewa", Izejszy, udoskona-lony dzielnie wspierat swego poprzednika. Dia starszych pokolén pistolety te sg zywym wspo-mnieniem walk za Ojczyznç, dia mtodziezy symbolem wojennej drogi ojców i dziadów. HISTORIA ROZWOJU RADZIECKICH PISTOLETÓW MASZYNOWYCH Armia Czerwona w pierwszych latach istnienia wyposazona byta w bron odziedziczong po armii rosyjskiej, a czgsciowo po armiach interwentów. W pierwszym etapie odbudowy kraju produkowano wypróbowane wzory uzbrojenia, powstale jeszcze przed rewolucjg. Pocz^tek rozwoju nowych radzieckich konstrukcji broni datowany jest na potowç lat dwudziestych. Doswiadczenia wojenne wskazywaty na .,konie-cznoác zwiçkszenia szybkostrzeinosci indywidualnej broni strzeleckiej. Znane juz wtedy, udane konstrukcje obcych pistoletów maszynowych spowodowaly podjçcie prac nad tego rodzaju uzbrojeniem w ZSRR. Powstat wówczas szereg prototypów, m. in. w 1926 r. pistolet maszy-nowy Tokariewa na 7,62 mm nabój rewolwerowy, w 1929 r. pistolet maszynowy Diegtia-rowa, w 1930 r. pistolet maszynowy Korowina. a w 1931 r. pistolet maszynowy Tokariewa i druga konstrukcja Diegtiarowa; wszystkie na 7,62 mm nabój 1