Samolot szkolno-lacznikowy RWD-8 [antikvár]

Samolot szkoiny RWD-8 puis 28Z> mr 28 z Centrum Wyszkolenía Lotniczego w Dçblinie SAMOLOT «»AffN o SZKOLNO-t/^CZNIKOWY RWD-O SAMOLOT RWD-8 w latach trzydziestych byl najpopularniejszym polskim samolotem szkolnym. Uzywany byl do szkolenia zarówno w aeroklu-bach i na obozach Lotniczego Przysposobienia Wojskowego, jak i w cywilnych szkolach pilotów oraz w szkolnictwie wojskowym. W lotnictwie wojskowym sluzyl ponadto jako samolot l^czni-kowy. Wiçkszosc polskich pilotów walczqcych podczas wojny obronnej we wrzesniu 1939 r. we Francji i w Polskich Silach Powietrznych w Wielkiej Brytanii — wyszkolila siç na RWD-Z. Samolot ten ustalil rekord produkcyjny dla polskich konstrukcji lotniczych okresu miçdzywo-jennego (pobity dopiero w 1980 r. przez samolot Wilga). Zbudowano go bowiem w liczbie prze-szlo 550, sztuk, z czego ponad polowç, gdyz 350, zastosowano w lotnictwie wojskowym. Mimo ze samoloty szkolne s^ mniej znane ogólowi spoleczenstwa od samolotów bojowych, pasazerskich czy rekordowych, s^ jednak bardzo wazne dla lotnictwa. Okolo jednej trzeciej wszystkich samolotów zbudowanych na swiecie stanowiq samoloty szkolne. Wsród pilotów wspomi-nane sq ze szczególnym sentymentem, gdyz na nich wykonujq swôj pierwszy samodzielny lot i opanowuj^ uxniejçtnosc pilotazu. Po I wojnie s'wiatowej samobty szkolne byly najczçsciej dwuplatowcami, z otwartymi kabi-nami, w ukladzie tandem (jedna za drugq), a napçd ich stanowil silnik tlokowy o mocy 60 kW. Pierwszym samolotem szkolnym, produkowanym przez polski przemysl lotniczy, byl licencyjny francuski dwuplatowy Hanriot H-QB. W latach 1924—1927 zbudowano go w liczbie okolo 240 sztuk, a ponadto 70 samolotów zakupiono we Francji. Lqcznie ponad 300 Hanriotów uzywalo poiskie lotnictwo wojskowe do 1935 r., przeka-zujqc czçsc ich aeroklubom. W latach 1928—1931 zbudowano 75 sztuk samolotów szkolnych Bartel BM-i polskiej konstrukcji, które zaliczaly siç do tej samej klasy co Hanrioly i ich nie zastqpily. Na poczqtku lat trzydziestych zaczçto siç interesowac samolotami szkolnymi o mocy sihiika rzçdu 90 kW. W 1929 r. Panstwowe Zaklady Lotnicze w Warszawie zbu-dowaly dwuplatowy samolot szkolny PZ^--^, wy-konany w serii 15 sztuk, który jednak nie nadawal siç do szkolenia. W 1930 r. w Aeroklubie Krako-wskim J. Sido zbudowa: górnoplat szkolno--sportowy S-1, wykonany w liczbie 6 sztuk. Jednakze nie byly to samoloty takie, jakich potrze-bowaly lotnicze szkoly wojskowe i cywilne. Wymagania, jakie powinien spelniac samolot szkolny, oglosila Liga Obrony Powietrznej i Prze-ciwgazowej, popierajqca finansowo dzialalnos'c aeroklubów. Na przelomie 1931 i 1932 r. De-parlament Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych, któremu podlegalo lotnicze szkolnictwo wojskowe i zaopatrzenie lotnictwa wojskowego w sprzçt, oglosil konkurs na samolot szkolny. Do konkursu zostaly zgloszone trzy samoloty: zmodyfikowany dwuplatowy /".Ji-S bis, zmody-fikowany dwuplatowy Bartel BM-4h i górnoplat RWD-n, zaprojektowany przez zespól RWD (Rogalski, Wigura, Drzewiecki) z Warsztatów Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej. Czwar-ty konkurent, WK-3 konstrukcji W. Kozlowskiego, nie zostal ukonczony na czas. Porównanie samolotów wypadlo na korzysc RWD-n, który wygral konkurs i wszedl do produkeji seryjnej, stajqc siç podstawowym polskim samolotem szkolnym w latach 1934—1939. Warsztaty Sekcji Lotniczej Kola Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej zbudowaly w 1926 r. swój pierwszy samolot JD-2, skonstruowany przez studenta Jerzego Drzewieckiego.