Samoloty bombowe pierwszej wojny swiatowej [antikvár]

Wst^p 1 ChQC uderzenia na przeciwnika z góry, z powietrza, jest niemal tak stara, jak rodzaj ludzki. Mity i legendy ludów starozytnych pelne rydwanów, wozów i innych pojazdów mkn^cych po niebie i miotaj^cych na przeciwnika w dole przerózne pociski, najczQsciej ogniste. Te ciekawe zamysly doczekaly síq szansy realizaeji dopiero pod koniec XIX stulecia nászej ery. Wówczas wzniosly síq w powietrze aerostaty, czyli aparaty lzejsze od powietrza — balony i sterowce. Z nimi to wi^zano nadzieje na realizacjQ idei przenoszenia i miotania ladunków niszczycielskich z góry. Wydawaio síq wówczas, ze szczególnie sterowce, z uwagi na mozliwosc swo-bodnego przemieszczania síq w przestrzeni niezaleznie od kierunku wiatru (na co skazany byl balon, tzw. wolny), oraz na ogromny udzwig — Enakomicie bqd^ síq do tego celu nadawaly. Eychlo jednak w warunkach nowoczesnej wojny mialo síq okazac, ze nadzieje te byly plonne. Rozwój aparatów latajacych poszedl w owym czasie w dwóch kierunkach, bowiem znalezli síq ludzie prze-widuj^cy, iz przyszlosc nalezy do aparatów ciQzszych od powietrza,' czyli aerodyn_ Do takich ludzi nalezeli niew^tpliwie Aleksander Mozajski w Rosji i Clement Ader we Francji, którzy zaprojektowali i zbudowali aparaty latajace ciQzsze od powietrza, w obowi^zuj^cej do dzis konwencji konstrukcyjnej. Ich projekty teoretycznie wybiegaly wówczas o wiele dalej niz siQgaly mozliwosci ówczesnej techniki. Z opisu patentowego samolotu Mozajskiego wiemy, ze síuzyc mial do „rozpoznania, sygnalizacji, komunikowania síq, a takze bombardowania". Takze Ader zakladal wykorzystanie swego aparatu lataj^cego do lot-niczego rozpoznania, bombardowania, a nawet torpedowania. Prototypy samo-lotów Mozajskiego i Adera zostaly zbudowane w ostatnich latach XIX w. Nie wzniosly síq jednak w powietrze, byly na to zbyt ciQzkie i mialy zbyt slabe silniki, ale kierunek dzialania zostal nadany I pierwszy skuteczny lot braci Wright w 1903 r., na plaskowyzu Kitty Hawk w Pólnocnej Karolinie, byl lo-giczn^ konsekwencj^ pracy ich poprzedników. Rozwój samolotu nastQpowai szybko; doslownie z miesi^ca na miesi^e wzrastaly odleglosci i wysokosci osi^gane przez samolot, zwiQkszal síq udzwig i niezawodnosó konstrukcji. Prym wiedli konstruktorzy francuscy, slusznie wíqc FrancjQ uwaza síq za kolebkQ lotníctwa. Bylo ich wielu, ale zatrzymajmy síq