Skarby Wawelskie [antikvár]

¦ . . . ' ! ' I I I ) f 1. .',.11 ' ¦ " iv '''' '' I ,r'V , (Ti ' /i,' ' ^ I I ii',/¦ ' ¦ Jerzy SzablowskI Odyseja Skarbów Narodowych 3 luty roku 1959 nalezal do szczególnie radosnych chwil w ?yciu naszego .narodu, w tym dniu bo-wiem przekroczyly granice Polski powracaj^ce du kraju, po dwudziestu latach nieobecnosci, bezcen-ne historyczne, kulturalne i artystyczne Skarby Narodowe. W kilka dni póíniej, w dniu 16 lutego, zatkníQte na wiezach wawelskich biaíoczerwone chor^gwie ogiosily „miastu i áwiatu", íz symbol naszej suwerennoéci, miecz koronacyjny królów polskich zw. Szczerbcem, znalazl síq znów na swym dawnym miejscu — w zamku królewskim na Wa-welu. Dlugo i niecierpliwie oczeklwaty na ts chwil^ Puszka w ksztalcie sowy, wykonana z orzeoha kokosowego, oprawiona w srebro i ozfádowo ziocona, z w. XVn. miliony Polalsów w krajii i za granice, a Skarby Narodowe odbyjy tymczasem niezwykí^ podróz i przechodzily zmienne, peine przygód i niebezpie-czenstw koleje losu. „Odysej^" Skarbów poznac mozemy dzisiaj doáá dokladnie z opowiadan i pi-semnych relacji glównych aktorów dramatu, wzgl?-dnie osób, które los przypadkowo. zetkngl z t^ sprawq, z artykulów i komunlkatów ogloszonych w prasie krajowej i zagranicznej, z róznego rodzaju dokumentów o charakterze dyplomatycznym, a takze z nielicznych drukówanych opracowan, które uka-zaJy slí na marglnesie starart rewindykacyjnych.