Sztuka Polska XVII Wieku [antikvár]

Przyst^puj^c do pracy nad tomem poswiQconym sztuce polskiej XVII wieku. wieku bliskiego nam wszystkim dzi^ki Trylogii, jestem pelen obaw. Po pierwsze dlatego, ze poza podr^cznikiem nigdy jeszcze dot^d ani w ksi^zce naukowej ani w popularnej nie próbowano spojrzec na calosc naszej sztuki wieku XVII. Po drugie dlatego, ze ze wzgl^du na szczuplosc miejsea i ograniezon^ ilosc ilustraeji, trzeba bylo stale dokonywac klopotliwego wyboru. Wydaje si$, ze lepiej bylo zrezygnowac z mnozenia w nieskonezonose przykiadów, a raczej przedstawiac ich mniej, za to bardzo reprezentatywne i poswi^cic im szersze omówienia. Glówn^ troskq bylo uporz^dkowanie calego procesu rozwojowego naszej sztuki, podzielenie go w sposób czytelny na odcinki chronologiczne i nurty artystyezne, by to wszystko, co si$ dziaio u nas w niespokojnym i wojowniczym wieku XVII, stalo si$ bardziej przejrzyste i bardziej zrozumiale. W tej sytuaeji sil^ rzeczy wiele spraw i osób, dziel i problemów musialo zostac z naszego zarysu wyeliminowanych. Niepetnosc obrazu jest jeszcze o tyle dotkliwsza, ze do naszych dni dotrwal tylko znikomy procent tego co bylo. Polska w wieku XVII, a zwtaszcza w jego poczqtkach, byia jednym z bogatszych i zasobniejszych krajów Europy, a trwaj^ce w pierwszej polowie wieku wojny w Niemczech, Czechach czy na W^grzech, wstrzymywaíy w znacznym stopniu rozwój naszych s^siadów. Bylismy zatem w tym okresie krajem prowadz^- cym artystyeznie w srodkowej Europie, krajem o intensywnym rozwoju kulturalnym, o sztuce nad^zaj^cej w rozwoju za Zachodem, a przy tym oryginalnej. Przyszly jednak straszne zawieruchy i kl^ski poiowy wieku -