Sztuka Polska XVII Wieku [antikvár]

Przyst^puj^c do pracy nad tomem poáwi^conym sztuce polskiej XVII wieku, wieku bliskiego nam wszystkim dzi^ki Trylogii, jestem pden obaw. Po pierwsze dlatego, ze poza podr^cznikiem nigdy jeszcze dot^d ani w ksi^zce naukowej ani w popularnej nie próbowano spojrzec na caloác naszej sztuki wieku XVII. Po drugie dlatego, ze ze wzgl^du na szczupíosc miejsca i ograniczon^ ilosé ilustracji, trzeba bylo stale dokonywaé klopotli-wego wyboni. Wydaje si§, ze lepiej bylo zrezygnowac z mnozenia w nie-skoúczonosé przykladów, a raczej przedstawiac ich mniej, za to bardzo reprezentatywne i poswi^cic im szersze omówienia. Glównq trosk^ bylo uporz^dkowanie calego procesu rozwojowego naszej sztuki, podzielenie go w sposób czytelny na odcinki chronologiczne i nurty artystyczne, by to wszystko, co si? dzialo u nas w niespokojnym i wojowniczym wieku XVII, stalo si§ bardziej przejrzyste i bardziej zrozumiale. W tej sytuacji sil^ rzeczy wiele spraw i osób, dziel i problemów musialo zostac z na-szego zarysu wyeliminowanych. Niepelhoáé obrazu jest jeszcze o tyle dotkliwsza, ze do naszych dni dotrwal tylko znikomy procent tego co bylo. Polska w wieku XVII, a zwlaszcza w jego pocz^tkach, byla jednym z bogatszych i zasobniejszych krajów Europy, a trwaj^ce w pierwszej potowie wieku wojny w Niem-czech, Czechach czy na W^grzech, wstrzymywaly w znacznym stopniu rozwój naszych s^siadów. Byliániy zatem w tym okresie krajem prowadz^-cym artystycznie w árodkowej Europie, krajem o inteiisywnym rozwoju kulturalnym, o sztuce nad^zaj^cej w rozwoju za Zachodem, a przy tym oryginalnej. Przyszly jednak straszne zawieruchy i kl?ski polowy wieku —