Zo schreed de beschaving voort [antikvár]

I. Wat is de geschiedenis? Alvorens wij ons zetten tot het schrijven van de eerste waarlijk realistische geschiedenis van Nederland, willen wij onze lezers — en vooral onze lezeressen — een ver-antwoorde definitie van het begrip geschiedenis geven, en wel deze: de geschiedenis is de geschreven wedergave van een onbeschrijfelijke bende. Moord en doodslag, brandstichting en roof, ontoelaatbare handelingen met meerderjarigen en verregaande baldadigheid zijn door de eeuwen heen aan de orde van de dag en van de nacht geweest. Volken en vorstenhuizen roeien elkander uit onder opgewekte kreten van „Lang leve onszelf!"; culturen komén op en gaan onder zonder dat iemand zieh er iets van aantrekt; veldslagen die niemand heeft be-steld worden geleverd, en de inwoners van Steden, mannen, vrouwen en kinderen, worden over de kling gejaagd zonder dat men de moeite neemt aan de betrokkenen de diepere zin van het woord kling te verklaren. Kortom de geschiedenis is een grote bende. De Sovjet-geleerde professor Profanowitsj komt in zijn standaardwerk: „Njet, njetter, njetst" tot de volgende conclusie: „De geschiedenis der kapitalistische, neo-fascistische, reactionaire, kolonialistische, imperialistische bourgeois-naties is, om te spreken met onze grote communistische schrijver Tolstoi, een grote „rotzoi". n. Welk soort geschiedenis? De geschiedenis wordt heden ten dage verdeeld in verschillende soorten geschiedenis, te weten de pre-historie.